மகள்களின் ஓட்டக் கனவுக்காகப் பசியைத் தியாகம் செய்த தந்தை! வித்யா ராம்ராஜின் வெற்றிக்குப் பின்னால் ஒரு நெகிழ்ச்சியான கதை

விளையாட்டுப் போட்டிகளில் ஒரு வீராங்கனை பதக்கம் வெல்லும்போது, உலகம் அவரது சாதனையைப் பார்க்கிறது. ஆனால் அந்தச் சாதனைக்குப் பின்னால் இருக்கும் குடும்பத்தின் தியாகங்களையும் போராட்டங்களையும் பலரும் அறிந்திருப்பதில்லை. இந்தியத் தடகள வீராங்கனை வித்யா ராம்ராஜின் வாழ்க்கையில், அவரது தந்தை செய்த தியாகம் இதயத்தைத் தொடும் ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

கோயம்புத்தூரைச் சேர்ந்த வித்யா ராம்ராஜ், இந்தியத் தடகளத்தில் குறிப்பிடத்தக்க சாதனைகளைப் படைத்தவர். அவரது வெற்றிப் பயணத்தில் அவரது தந்தை ராம்ராஜின் பங்களிப்பு அளப்பரியது. லாரி ஓட்டுநராகப் பணியாற்றிய அவர், குடும்பத்தின் பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு மத்தியிலும் மகள்களின் விளையாட்டுக் கனவுகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தார்.

ஓட்டப்பந்தயத்தில் பங்கேற்கும் வீராங்கனைகளுக்குத் தரமான காலணிகள், குறிப்பாக ஓட்டத்திற்கான ஸ்பைக்ஸ் காலணிகள், மிகவும் அவசியம். ஆனால் பொருளாதாரச் சிரமங்கள் நிறைந்த குடும்பத்தில் அவற்றை வாங்குவதுகூட எளிதான காரியமாக இருக்கவில்லை.

மகள்களுக்குத் தேவையான காலணிகளை வாங்குவதற்காக, தனது உணவைக் குறைத்துக்கொண்டு பணத்தைச் சேமித்திருக்கிறார் அவர்களின் தந்தை. சில நேரங்களில் ஒரு வேளை உணவைத் தவிர்த்துவிட்டு, தேநீர் அல்லது பிஸ்கட்டுடன் பசியை அடக்கிக்கொண்டு, மகள்களின் ஓட்டப் பயிற்சிக்குத் தேவையான பொருட்களை வாங்குவதற்கு அவர் முயன்றதாக வித்யா நினைவுகூர்ந்துள்ளார்.

தான் பசியுடன் இருந்தாலும், தனது மகள்கள் ஓட வேண்டும்; அவர்களின் கனவுகள் நிறைவேற வேண்டும் என்பதே அந்தத் தந்தையின் எண்ணமாக இருந்திருக்கிறது.

ஒரு தந்தையின் இந்தத் தியாகம் வெறும் காலணிகளை வாங்கிக் கொடுத்த கதையல்ல. தனது பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்திற்காகத் தன்னுடைய தேவைகளையும் ஆசைகளையும் பின்னுக்குத் தள்ளும் பெற்றோரின் அன்புக்கு இது ஓர் எடுத்துக்காட்டு.

வித்யா ராம்ராஜ், ஆசிய விளையாட்டுப் போட்டியில் 400 மீட்டர் தடைதாண்டும் ஓட்டத்தில் 54.75 விநாடிகளில் பந்தயத்தை நிறைவு செய்து வெண்கலப் பதக்கம் வென்றார். இந்தச் சாதனையின் மூலம், 1984-ஆம் ஆண்டு பி.டி. உஷா பதிவு செய்த 55.42 விநாடிகள் என்ற தேசியச் சாதனையையும் அவர் முறியடித்தார்.

மைதானத்தில் வித்யா ஓடிய ஒவ்வொரு அடிக்குப் பின்னாலும், குடும்பத்தின் உழைப்பும் தந்தையின் தியாகமும் இருந்திருக்கின்றன. பதக்கம் வித்யாவின் கழுத்தில் அணிவிக்கப்பட்டாலும், அந்த வெற்றியின் பின்னணியில் அவரது தந்தையின் அர்ப்பணிப்புக்கும் முக்கிய இடமுண்டு.

ஒரு வீராங்கனையின் கால்களில் ஓட்டக் காலணிகள் இருந்திருக்கலாம்; ஆனால் அந்தக் காலணிகளை வாங்குவதற்காகப் பசியைத் தாங்கிய தந்தையின் தியாகம்தான் அவரது வெற்றிப் பயணத்தின் உணர்வுபூர்வமான அடையாளம்.

வெற்றி என்பது மேடையில் கிடைக்கும் பதக்கத்தால் மட்டும் அளவிடப்படுவதில்லை. அந்தப் பதக்கத்தை அடைவதற்காக ஒரு குடும்பம் கடந்து வந்த வலிகளாலும் தியாகங்களாலும் அது அர்த்தம் பெறுகிறது. வித்யா ராம்ராஜின் கதை, பெற்றோரின் அன்பும் அர்ப்பணிப்பும் ஒரு பிள்ளையின் கனவுகளுக்குப் பின்னால் எவ்வளவு பெரிய சக்தியாக இருக்கின்றன என்பதை நினைவூட்டுகிறது.